Dieren, dieren en nog meer dieren

De laatste jaren heb ik niet veel geschreven over hoe een gemiddelde week voor ons er nu eigenlijk uitziet en wat we meemaken hier op Curaçao. Dat is ook lastig, want elke week is anders en soms plan ik van alles aan het begin van de week en dan loopt het toch helemaal niet zo. Herkenbaar? Zo ging het afgelopen week bij ons.

Het was eigenlijk pas de tweede schoolweek na de kerstvakantie, maar het voelde alsof we al weer heel lang in het schoolritme zaten. Dat betekent voor ons dat de wekker om 5.45 uur gaat. Ik heb mezelf voorgenomen dit jaar elke ochtend ongeveer 10 à 15 minuten yoga te doen (dan heb ik in ieder geval al iets voor mezelf gedaan) en tot nu toe lukt dat best wel goed.

Hokken verplaatsen
Dan is het ontbijt maken voor de jongens, Finley klaar maken voor school en op tijd in de auto, want school begint om 7.30 uur. Daarna werken we op de boerderij: eten voor de dieren en alle bomen en planten water geven. Maandag verplaatsen Mike en ik de hokken van de kippen en schildpadjes naar de andere kant van de tuin. Op die manier staan alle dieren bij elkaar (kippen, eenden, schildpadjes en vissen) en hoeven we niet de halve plantage af te lopen om iedereen eten te geven.

Het hok van de schildpadjes was nog wel te tillen, maar het hok van de kippen echt niet. Veel te zwaar, te groot en te onhandig om met z’n tweeën te doen. Dus wat doe je dan? Twee wielen onder de achterste poten maken en het hok duwend en trekkend verplaatsen. Je wordt toch best creatief als je op een boerderij woont.

Daarna was het tijd voor Finley’s zwemles en dat combineren we vaak met boodschappen doen, wasjes draaien of andere dingen die we moeten doen als we naar de andere kant van het eiland rijden (we eten dan bij Mike’s moeder tussen de middag). Deze dagen was het volle maan en ’s avonds ging ik met Meredith naar een meditatie, dat was ook een fijn moment voor onszelf.

Achteraf was het een goede beslissing om de dierenhokken te verplaatsen, want de volgende dag zouden we flink gaan uitbreiden. Via Facebook plaatsten we een oproep om kalkoenen te kopen en we kregen al snel reactie, van een man waar we heel toevallig drie jaar geleden ook al eens waren geweest. Die man heeft veel dieren! Echt, heel erg veel. We kochten bij hem vier kalkoenen: twee mannetjes en twee vrouwtjes.

De kalkoenen zitten nu tijdelijk samen met de eenden en ’s middags reden we terug om nog drie pauwen (twee vrouwtjes en een mannetje) en drie konijnen (twee vrouwtjes en een mannetje) te kopen. In de ochtend hadden we snel een verblijf voor de pauwen gemaakt en de konijnen gingen tijdelijk bij de schildpadjes in het hok. Dat ging verrassend goed allemaal!

O ja, en tussendoor zorgen we dan voor de jongens, kook ik eten, worden luiers verschoond en moeten we vooral constant opletten dat Fairo niet op tafel loopt, op het kippenhok klimt of de hondenbrokken opeet.

De dagen daarna bleven we bezig met nieuwe dieren. Ook de kippenfamilie werd uitgebreid met twintig nieuwe legkippen. Die kippen moesten tijdelijk in het hok met de andere kip en haan die we nog hadden. Vervolgens hebben we met pallets en een groot net een nieuw verblijf gebouwd, zodat de kippen rond kunnen scharrelen, maar niet ontsnappen of hun eieren ergens in de bosjes leggen. De eerste dag kregen we al vier eieren!

Tussendoor gingen we met Febian naar logopedie en op vrijdag met de jongens naar de tandarts voor controle. Gelukkig regende het afgelopen week erg veel, waardoor we minder tijd kwijt waren aan het water geven van alle planten en bomen. Dat scheelt dan dagelijks zeker 1 à 2 uur en bovendien werden onze watertanks ook meteen weer gevuld.

Zaterdag kwam oma Dichi naar de boerderij, waardoor Mike en ik écht hard konden werken, omdat er dan iemand extra is om op de jongens te letten. In de ochtend hebben we een stuk grond schoongemaakt aan de onderkant van het terrein, want we hebben de afgelopen jaren geld gespaard om in 2025 de waterput te laten boren. Daar moesten we een deel van het terrein voor schoonmaken zodat de boorwagen erbij kan. Dus wij aan de slag met tuinscharen, kettingzagen en de landhak (hier noemen we ‘m chapi) en de jongens hielpen af en toe met takken sjouwen.

Ontsnapte kippen
Wie ons al langer volgt, weet dat we regelmatig avonturen beleven met onze kippen. En deze keer was uiteraard niet anders. Een aantal van de nieuwe kippen ging de plantage ontdekken en was ontsnapt, dus moesten we stukje voor stukje het hok controleren en kijken waar we extra hout of net moesten bevestigen. Dat was een flinke klus en daarom maakten we ook maar meteen de bosjes rond het kippenhok schoon, zodat we tenminste fatsoenlijk kunnen lopen en werken. Gelukkig kwamen alle kippen weer terug én belonen ze ons elke dag met verse eieren.

Finley en Febian mochten in het weekend bij oma Dichi logeren, dus zondag was het relatief rustig voor ons in de ochtend met slechts één kind in huis. Maar zoals je dus leest: onze dagen zijn druk en er gebeurt altijd wel iets. Met eigenlijk standaard te weinig tijd en nog een grote lijst met projecten en dingen die we willen of moeten doen.

Soms vragen Mike en ik elkaar ook: hebben we elkaar al geknuffeld vandaag? Gelukkig zijn we wel heel veel samen en dat is heerlijk. We werken hard aan onze zelfvoorzienende homestead en deze week namen we een heel grote stap met de uitbreiding van de dierenfamilie. Alle jongens blij, wij blij én de dieren blij!

🎔

---