Maand #5: onze eerste oogst

We zijn bijna een half jaar op Curaçao en in die tijd hebben we al ontzettend veel gedaan, ook al voelt dat niet altijd zo. Deze maand hebben we onze eerste zelf geplante groenten en fruit kunnen eten en het was heerlijk!

November was een relatief rustige maand voor ons waarin we bewust wat langzamer zijn gaan leven. Het is iets dat ik sowieso graag wil en wat ik moeilijker vond in Nederland: rustig leven. Hier op Curaçao is het al makkelijker om relaxter te zijn, het moet simpelweg omdat het te warm is om te druk te zijn, maar het is af en toe wel zoeken naar een fijne modus tussen bezig zijn op de boerderij, van alles willen en/of moeten regelen, tijd met de jongens én tijd voor onszelf.

Gelukkig waren we er veel leuke momenten afgelopen maand, hoewel november begon met het nachtelijke kippenavontuur, waar ik al eerder over heb geschreven. Dat heeft echter ook weer een positief einde gekregen, want samen met Meredith hebben we een supermooi, ‘nieuw’ kippenhok gebouwd waar de kippen veilig en droog zitten en waarin we ze ook nog eens makkelijker eten en water kunnen geven dan in het oude hok. We hebben er dus toch een positieve draai aan kunnen geven én de kippen hebben ons bedankt met verse eieren.

Niet alleen verse eieren, ook hebben we inmiddels groenten en fruit kunnen oogsten van onze zelf geplante plantjes. Dat voelde heel fijn en het waren echt geluksmomenten, zeker toen we alles proefden en het ook nog eens superlekker was! We hebben nu een meloen gegeten, twee watermeloenen (twee andere waren helaas bedorven), komkommers en ik heb twee potten met ingemaakte augurken gemaakt. Heel erg benieuwd hoe die gaan smaken, want dat had ik nog niet eerder gemaakt.

Het is echter een van de vaardigheden die ik wilde leren, omdat we zoveel mogelijk zelfvoorzienend willen leven. Daar hoort het inmaken of wecken van groenten en fruit ook bij en ik vind het superleuk om te doen én iets nieuws te leren. Ook de tomaten zijn bijna klaar, dus aan een lekkere frisse salade hoeven we komende tijd weinig geld uit te geven. Dat geeft echt een heerlijk gevoel én de jongens vinden het ook helemaal geweldig. Zoals je op de foto hieronder ziet, had Finley zijn tanden al in de komkommer gezet.

We hebben de komkommer daarna meteen geproefd op de boerderij en iedereen vond het heerlijk! Ook aan de bananenboom groeien nu vruchten en dat vind ik helemaal bijzonder, want het is een van de bomen die vorige maand nog bij iemand anders in de tuin stond (zoals je kon lezen in het bericht van oktober). Die boom heeft zich dus razendsnel aangepast, wortels gegroeid en al een vrucht gemaakt. Fascinerend hoe de natuur werkt en heel mooi om te zien.

Het heeft misschien ook te maken met het feit dat het nu eigenlijk elke dag regent. Heerlijk vinden wij dat, hoewel er echt veel meer regen valt dan normaal en dat merk je ook aan hoe snel dingen groeien (zoals onkruid en gras). Ook onze komkommers zijn gigantisch en dat zonder groeimiddel of wat dan ook. Gewoon in een paar weken van klein vruchtje naar gigantische joekel. We hebben inmiddels ook twee extra watertanks en we zijn overal bezig met het verzamelen van water, zodat we in een drogere fase voldoende water hebben.

Ook hebben we samen met Elmo een mooi watersysteem aangelegd bij de fruitbomen. Het werkt op een zonnepaneel en een grote waterbak en het geeft om de drie uur water via een drip-systeem (dan druppelt er steeds een druppeltje uit). Daardoor krijgen de bomen geleidelijk water en het is ook een slim systeem, want als het veel regent of erg bewolkt is, wordt er minder water gegeven. Echt ideaal voor ons!

Het huis is nog steeds niet veel verder af, maar er is wel gestart met de bouw van de muren tussen de containers en komende week worden de deuren bezorgd. Ik heb me er inmiddels bij neergelegd dat we even moeten doorbijten met het afhankelijk zijn van andere mensen, maar zodra dit klaar is, gaan Mike en ik zelf aan de slag. Die beslissing geeft ons nu al veel rust en we hebben zin om samen aan ons droomhuis te klussen.

Verder moest ik het zelf ook rustig aan doen, omdat ik een lichte hersenschudding heb/had. Ken je die tekenfilm waarbij iemand op een hark gaat staan en dan keihard de stok tegen zijn hoofd krijgt? Nou, dat dus. Maar dan niet met een hark, maar met een hak die vastzat aan een keiharde stok. Ik dacht eerst dat Mike heel hard zou lachen, maar toen hij de gigantische bult op mijn hoofd zag, wist ik dat het toch niet zo grappig was (zo voelde het ook totaal niet, ik was blij dat ik kon blijven staan).

Flinke bult
We zijn snel naar huis gegaan en ik heb de bult gekoeld met ijs en de eerste dagen kon ik niet veel meer dan slapen en rustig liggen, want letterlijk alles aan mijn hoofd deed zeer en elk geluid was te hard. Nou, dat is lekker met twee kleine jongens én een crèche aan huis. Een week later ging het gelukkig alweer wat beter en kon ik wat meer functioneren, maar nog steeds krijg ik af en toe heel erge hoofdpijn en er zit nog steeds een bult. Wat ook niet helpt, is dat beide jongens er al een keer tegenaan hebben gestoten: Finley met een knie en Febian met zijn hoofd.

Mijn moeder en mijn broer hebben het eiland inmiddels weer verlaten en dat is een gek idee, want deze keer zal het lang duren voordat we elkaar weer zullen zien. Het was wel mooi om een van de laatste dagen Elmo de marathon van Curaçao te zien rennen. Heel erg indrukwekkend. Hij was de afgelopen maanden aan het trainen en het laatste weekend van november was het zover. Drie uur lang in de stromende regen en als vierde (!!) gefinisht in zijn eerste marathon. Wat een held!

Stromende regen
Samen met mijn moeder en de jongens was ik vroeg gaan kijken (de marathon startte om 3 uur ’s nachts) en het werd een heel bijzondere ervaring door de stromende regen. De rest van de dag hebben we allemaal lekker lui in het appartement van mijn moeder gehangen en genoten van de laatste dag samen. Heel leuk! Een paar dagen later ben ik ook nog uiteten geweest op het strand en dat was ook even fijn (zonder de jongens erbij). Elmo gaat nu naar Brazilië, hij wilde daar altijd al een keer een WK voetbal meemaken.

Hoewel ik eigenlijk geen sport meer kijk, ben ik toch weer voetbal gaan kijken dit WK. Leuk om hier op het eiland het toernooi te volgen en ook om te merken dat ik het werk bij de NOS eigenlijk niet mis. De collega’s wel en de fijne sfeer op de redactie, maar ik vind het heerlijk om weer eens zonder verplichtingen naar sport te kijken. Het geeft rust in mijn hoofd om niet te werken voor een bedrijf en het voelt nog elke dag als de juiste beslissing dat we hier naartoe zijn gekomen.

Het is leuk om nieuwe dingen te proberen, zoals het inmaken van de augurken. Ook heb ik afgelopen maand zelf schoonmaakmiddel gemaakt en ga ik komende maand experimenteren met een eigen milieuvriendelijk wasmiddel zodat we straks ook het water van de wasmachine kunnen gebruiken om bijvoorbeeld planten water te geven. Hoogtepunt was toch echt wel ons eerste eigen fruit en groenten eten. Het smaakt naar veel meer!

🎔

---