Ons leven op de boerderij

Het was weer een tijdje stil op de website en dat komt altijd omdat we dan zó druk zijn met van alles dat ik ’s avonds blij ben als ik mijn ogen nog een uurtje kan openhouden nadat de jongens zijn gaan slapen. Toch begon het weer te kriebelen en ik dacht: misschien leuk om eens een gemiddelde week in ons leven te beschrijven. Dus: wat doen we nou eigenlijk de hele dag?

Sinds half augustus gaan Finley en Febian weer naar school, Finley zit nu in groep 3 en Febian doet nog een keer groep 1, omdat hij vorig jaar een paar maanden heeft gedaan (vanwege zijn verjaardag in februari). Na een lekkere zomer zonder veel afspraken, moet iedereen altijd wel weer wennen aan een strakker ritme. En dan met name vroeg opstaan, op tijd vertrekken én vooral tussen de middag niet vergeten de jongens weer op te halen.

De school begint om 7.30 uur en meestal breng ik de jongens weg. Mike blijft thuis met Fairo en geeft alle dieren eten en water. Met zo’n rondje ben ik meestal een uur bezig (alle hokken checken, water vullen, eten geven, schoonmaken), maar Mike kan het allemaal net wat sneller en efficiënter. Deze week hadden we qua dieren zowel pech als geluk. Een van de eenden was ’s ochtends ineens dood en een paar dagen later hadden we een dood schaap. Daarentegen hebben we nu baby-pauwen die buiten rondscharrelen (nu nog in een grote kooi en straks hopelijk los op het terrein) en begint de nieuwe lichting kippen (de eerste groep die hier is geboren) met eieren leggen.

Het is de laatste weken extreem heet, bijna altijd in augustus en september, dat zijn echt de heetste maanden op het eiland. Dat betekent dat we eigenlijk (ideaal scenario) twee keer per dag water zouden moeten geven aan de planten en bomen, maar dat lukt ons nog niet, nu we alles nog met de hand doen. En eigenlijk hebben we er heel vaak ook geen zin in (op de dagen dat het wel zou kunnen). De waterput en de pomp werken tot nu toe uitstekend. Daar zijn we heel blij mee!

We pompen bijna elke dag een volle IBC-tank (dat is 1.000 liter) uit de put en op sommige dagen twee keer. Dan vullen we bijvoorbeeld de tank bij de dieren of de tank met water waarmee we douchen of de wasmachine gebruiken. Want ja: je leest het goed. We hebben een douche! En een werkende wasmachine. Whoop, whoop! Vooral dat laatste is erg fijn, want het afgelopen jaar moesten we nog in Mahuma de was doen en nu kan ik ‘gewoon’ een wasje draaien als ik wil. We waren bang dat de wasmachine heel veel stroom en water zou gebruiken, maar dat valt echt enorm mee.

Ook hebben we (oké vooral Mike) een buitendouche gebouwd. De douche die we binnen in de badkamer hadden gemaakt, werkte niet goed. Of nou ja, de douche werkte goed, maar de afvoer niet. En aangezien er hout onder de tegels ligt, moeten we die afvoer opnieuw maken. Dus kwam er eerst een buitendouche, zelf gemaakt, van twee IBC-tanks en een membraampomp om druk op de waterleiding te krijgen. Heerlijk om na een dag zweten de kraan open te draaien en zo lekker te douchen!

Waar was ik… O ja, water geven! Daarna rommelen we meestal wat in huis, zeker omdat het deze dagen echt te warm is om buiten te zijn, dus zijn we zeker rond 10.00 uur weer binnen. In de wind wat uitrusten op de bank, boekjes lezen met Fairo, afwassen en alvast beginnen met koken. We eten tussen de middag warm en ik vind dat ondertussen zoveel fijner dan ’s avonds. Ik heb zelf meer energie om aan het eind van de ochtend te koken (in plaats van aan het eind van de middag) en voor onze lichamen is het ook lekkerder om tussen de middag de ‘grootste’ maaltijd te eten. Vaak eten we dan ’s avonds nog een boterham of wat soep.

Meestal doet Fairo een middagdutje en als Mike dan de andere jongens ophaalt van school, heb ik soms even een half uurtje voor mezelf. Heerlijk! Na het eten wisselt het een beetje per dag wat we doen. Sinds Finley zijn zwemdiploma’s heeft gehaald, hoeven we daar in ieder geval geen rekening mee te houden. Febian begint wel binnenkort met zwemles en Finley wil graag op atletiek, maar tot nu toe houden we de middagen wat meer vrij.

Mijn moeder is ook een periode op het eiland en ze komt regelmatig langs op de boerderij. Dat is fijn, ook leuk voor de jongens en gezellig om dan samen te zijn. Verder passen we in deze periode twee dagen per week op de zoon van een vriendin, dus dan hebben de jongens ook een extra speelmaatje. Voor ons is dat gezellig, druk en leuk en precies zoals we het ooit voor ons hadden gezien hoe ons thuis zou zijn: een fijne plek waar veel kinderen over de vloer komen en waar de jongens het fijn hebben. Dat lukt goed!

Wat doen we dan nog meer in zo’n week? Boodschappen (meestal één keer per week kopen we alles in), voer halen voor de dieren (meestal één keer per 2 à 3 weken), andere klusjes en boodschappen voor het huis (van de bouwmarkt tot aan de groothandel, want we kopen het liefst alles zo groot mogelijk in) en ondertussen leven we met drie kinderen wat uiteraard ook de nodige tijd en aandacht opslurpt.

Geen idee of jullie zo een beter idee krijgen van het leven hier, misschien moet ik daar wat vaker een weekupdate over schrijven, dan kan ik ook wat gedetailleerder vertellen over bepaalde aspecten. Dus mocht er iets specifieks zijn wat je graag wilt weten over ons leven hier, laat het weten in de reacties of stuur een berichtje via e-mail, Facebook of Instagram. We vinden het leuk om iets van jullie te horen! Tot iets sneller weer deze keer 🙂

🎔


7 gedachten over “Ons leven op de boerderij

  1. Hoi Tessa. Wat leuk weer van jullie te horen en dat het allemaal goed gaat. Wij zitten nu in NL en gaan binnenkort weer op Camino. SdC naar Finisterre Muxia. Daarna Ponferrada SdC. Hopelijk kunnen we mekasr aan het eind van het jaar weer ontmoeten.

    Dikke knuffel voor de boys en hopelijk zien we mekaar weer als we terug zijn. Bijpraten!!!

    maite en rudsel

    Geliked door 1 persoon

    1. Hey Maite en Rudsel 🥰 wat supergoed dat jullie weer op Camino gaan. Geweldig! Ik heb net een boek gelezen over het Franse gedeelte van de camino. Nu kriebelt het ook weer om nog een keer te lopen. Ik ben zowel in Ponferrada geweest (ik begon toen in Léon) en uiteindelijk ook nog naar Finisterre gelopen. Daar heb ik de mooiste zonsondergang ooit gezien, ik herinner het me nog. Veel plezier en we spreken elkaar. Stuur maar af en toe een foto onderweg! Liefs 🩵

      Like

  2. Wat een leuke inkijk in jullie leven daar Tessa.

    Druk maar ook mooi om te lezen hoe het daar aan toe gaat.

    Blijf genieten en liefs

    Toine

    Like

Geef een reactie op Monique Reactie annuleren