We wonen er bijna, maar nog niet helemaal

Het is 2024 en dit wordt het jaar dat we dan eindelijk in ons zelfgebouwde huis gaan wonen. We zijn er écht bijna, maar nog niet helemaal. Hoe gaat het met de bouw van ons containerhuis, wat moeten we nog allemaal doen en wanneer is het bewoonbaar?

Voor iedereen die ons al even volgt, weet dat de bouw van ons huis niet over rozen gaat (wanneer gaat de bouw van een huis dat wel?). Alles is moeilijker, kost meer geld en duurt tien keer zo lang dan dat we hadden bedacht. Het is al ruim anderhalf jaar een proces van verwachtingen loslaten, improviseren en aanpassen wanneer dat nodig is.

De laatste maanden van 2023 zijn we vooral bezig geweest met de binnenkant van het huis. Mike en ik hebben besloten dat we het huis zo leefbaar mogelijk maken zodat we zo snel mogelijk kunnen verhuizen. Wanneer we eenmaal in het huis wonen, zal alles namelijk veel sneller gaan, simpelweg omdat we daar zijn. Nu kunnen we veel dingen ook niet doen of in het huis laten staan, omdat alles wordt gestolen en dat willen we natuurlijk niet.

Strippen en snijden
De container waar de slaapkamers komen, hebben we helemaal gestript en opnieuw ingedeeld. Dit kwam vooral doordat een groot deel van het hout en de gipsplaten helemaal verrot waren door lekkage of door termieten (komehein noemen ze die op Curaçao). Jammer, maar het gaf ons ook de kans om de kamers precies zo in te delen zoals we zelf willen. Daardoor konden we de kamer voor de jongens iets groter maken en de badkamer juist iets kleiner.

Mike heeft samen met zijn stiefvader al het houtwerk gedaan (meten, snijden, timmeren en installeren). Eerst hebben we een houten frame gemaakt zodat we muren, een vloer en plafonds kunnen maken in de container. Aangezien de muren van een container golvend zijn, wilden we dat van de binnenkant wel vlak maken. Bovendien was de container al best wel verroest, dus het moest ook wel omdat je anders gaten hebt in de muur.

In deze container waren de twee grote deuren ook helemaal verroest. Die hebben we eruit gesloopt en een muur gemetseld om het weer dicht te maken (dat zie je op de grote foto boven aan dit artikel). Ook zat er aan de buitenkant nog een extra deur en die we hebben we er ook uit gehaald en op die plaats komt nu een raam. Aangezien er in deze container al ramen zaten, gebruiken we die gaten opnieuw en komen de ramen op dezelfde plaats. We hebben slechts een extra gat gemaakt voor een raam, dus dat scheelde heel veel snij- en laswerk.

Voordat de muur- en vloerplaten op het houten frame werden gemaakt, hebben we samen met een andere vriend (zij hebben ook een plantage op het eiland) de stopcontacten en de draden van de elektriciteit aangelegd in die container. Daarna konden de wandplaten erop en dat was uiteraard ook veel meten, snijden en passen. Maar toen dat er eenmaal in zat, leek het ineens heel erg op een huis en voelden de kamers ook veel ruimer dan we van tevoren hadden gedacht.

Mike’s stiefvader heeft daarna alle schroeven en groeven dicht gesmeerd, geschuurd en daarna kon er worden geverfd. Onze slaapkamer is wit en Finley en Febian mochten zelf een kleur uitkiezen voor hun kamer. Dat werd rood en blauw en dus besloten we om er dan maar een Spiderman-kamer van te maken, want die vinden ze heel leuk (geen idee hoe, want ze hebben dat nooit gezien op televisie, maar ze kennen ‘m alleen als figuur). Dus we maken twee webben op de muur en daar komt een mooie muursticker op.

Op de vloer van de slaapkamers komt zeil te liggen (goedkoop en makkelijk schoon te maken) en de badkamer gaan we helemaal betegelen. Dat is nu de volgende klus: de badkamer. Hier moeten we nog een deel van het houten frame maken en de muren dichtmaken met gipsplaten. Ook komt er nog een klein wandje, zodat we een douche kunnen maken. De wc hebben we meegenomen uit Nederland (een verbrandingstoilet, dus geen water nodig, alleen stroom) en een wastafel hebben we ook al gevonden voor weinig geld.

De waterleidingen kunnen onder de container doorlopen (die moeten we nog wel aanleggen) en ook de afvoer komt onder de container uit en dat water wordt weer opgevangen om bijvoorbeeld te gebruiken voor de moestuin. We zullen in het begin dan ook gebruikmaken van watertonnen en IBC-tanks, aangezien we nog steeds geen waterput op het terrein hebben. Dat water wordt dan uiteraard eerst gefilterd zodat we het veilig kunnen gebruiken.

Behalve de badkamer is het andere project nog de vloer voor de tussenruimte (waar onze keuken en woonkamer komt). Hier willen we van cement/beton een gladde vloer maken met mooie blauw/grijze kleuraccenten in het cement. Aan de buitenkant moet nog een klein stukje muur worden gestuukt, maar dat kan ook altijd nog als we daar wonen. Wel moeten de schroeven die we hebben gebruikt om de nok van het dak te maken, nog worden gekit, want als het regent, lekt het dak op sommige plaatsen.

Dat zijn eigenlijk de twee ‘grote’ projecten die we af willen hebben voordat we daar gaan wonen. Het huis is dan bewoonbaar, want we hebben een badkamer en de keuken kan later nog worden gebouwd. Dat willen we ook simpel doen, met cement en stenen. Zodra de badkamer en de vloer klaar zijn, kunnen we de ramen en deuren in het huis plaatsen, de zonnepanelen aanleggen en het water regelen.

We kijken er echt enorm naar uit, ook omdat we dan weer verder kunnen met planten en tuinieren. En omdat we dan onze eigen plek hebben, in de wind en lekker buiten kunnen zijn. Onze honden kunnen lekker rennen en de kippen kunnen buiten scharrelen. Inmiddels hebben we ook nog vijf landschildpadjes gekocht, dus onze eigen kinderboerderij begint al vorm te krijgen.

De laatste loodjes zijn zwaar en het zal uiteindelijk nog steeds niet af zijn, maar de stap naar verhuizen is echt bijnaaaa daar en dat voelt heel fijn. Soms ook frustrerend omdat het zo langzaam gaat en we voor sommige klussen afhankelijk zijn van andere mensen. Op sommige dagen kan ik dat heel goed loslaten en accepteren en op andere dagen zit ik vol frustratie en ongeduld. Het hoort erbij en gelukkig zien Mike en ik nog steeds voor ons hoe mooi het zal zijn als we daar leven. Dus we komen er uiteindelijk wel: met kleine stapjes naar dat zelfgebouwde droomhuis.

🎔

---