Zes maanden zijn voorbij: gelukkig nieuwjaar!

Het eerste half jaar op Curaçao is voorbij gevlogen en inmiddels is 2023 al even bezig. De laatste maand van 2022 stond in het teken van samen zijn, genieten, oogsten, plannen maken voor het nieuwe jaar en leuke dingen doen. Wat hebben we allemaal meegemaakt?

December was eigenlijk de eerste periode dat er geen familie op bezoek was, dus we hebben gezellig met z’n vieren (of vijven, met oma Meredith erbij) kerst gevierd, mijn verjaardag én oud & nieuw. Voor kerstmis hadden Mike en ik onszelf onze eerste grillplaat (joehoe, mijlpaal!) cadeau gedaan en op eerste kerstdag hebben we lekker gegeten met z’n allen.

Tweede kerstdag gingen we met z’n vieren naar het strand. Wat een heerlijk eiland is het toch! Ook mijn verjaardag was fijn. Lekker chocoladetaart gegeten met de jongens en ’s avonds uiteten geweest met z’n allen. Mike en ik keken daarna nog samen naar een vuurwerkshow en we gingen wat drinken samen in Punda. Oudejaarsavond stond vooral in het teken van tot 00.00 uur wakker blijven voor Mike en mij, haha. Dat is iets wat wij allebei niet goed kunnen (ook niet voordat we kinderen hadden), maar het is gelukt met spelletjes spelen en films op Netflix kijken.

Er was best wel wat vuurwerk in de wijk, maar de jongens sliepen gewoon door en dat terwijl Febian normaal al wakker wordt als Mike of ik zich omdraait in bed. Toch hebben we de jongens wakker gemaakt om naar het vuurwerk te kijken en daarna zijn we allemaal lekker gaan slapen. Finley vond het vuurwerk heel mooi, maar wel “te veel herrie”.

Brand in huis
Overigens hadden we een paar dagen daarvoor nog brand in huis, midden in de nacht. Ik werd rond 3.00 uur wakker en rook een supervreemde geur, dus ik maakte Mike wakker en ik zei: “volgens mij ruik ik gas”. Toen kreeg ik (uiteraard) meteen het stoïcijnse antwoord van Mike: “gas kun je niet ruiken”, maar hij rook ook een vreemde geur, dus we gingen op onderzoek uit. Achter ons bed ligt een stekkerdoos en daarin zat de oplader van de laptop. Mike dacht dat die te heet was geworden, dus hij trok ‘m er meteen uit.

Toch bleef ik die vreemde geur ruiken, dus ik ging onze slaapkamer uit om te kijken en ja hoor: de hele keuken stond vol met rook en er was al een kleine brand achter het fornuis, waar de transformator van de koelkast staat. Die was dus in brand gevlogen! Mike ging heel snel de brandblusser halen (ik was vooral blij dat hij wist waar die stond) en toen was de brand gelukkig snel uit. Daarna hebben we Meredith maar wakker gemaakt en het hele huis gelucht. Toen pas keken Mike en ik elkaar aan en konden we opgelucht zijn dat we wakker waren geworden en dat de schade beperkt was gebleven.

De volgende dag hebben we snel de rookmelder gezocht die we een paar jaar geleden voor Meredith hadden gekocht en die ligt/hangt nu in de keuken. De jongens hebben er gelukkig niets van gemerkt (dat bedoel ik dus met gewoon doorslapen als er van alles gebeurt), maar wij hebben nog wel een paar dagen opgelucht adem gehaald dat het goed is afgelopen.

Dus het was tijd om vooral te genieten met elkaar. Finley heeft met kerst een fiets gekregen (met zijwieltjes) en dat is een groot succes. Hij fietst inmiddels vrolijk rond en hij mag voor het huis op het pleintje fietsen. Ook gaan we af en toe naar een grote parkeerplaats en dan kan hij daar fietsen: Febian op de step en Mike en ik op onze skeelers. Leuk!

Basisschool
Verder zijn we gaan kijken op de basisschool waar Finley straks naartoe gaat. Een erg leuke, kleine school met lieve juffen in Tera Kora. Hij vond het geweldig en roept nu elke dag dat hij naar school gaat. Dan pakt hij zijn tas, stopt er een beker water en eten in en gaat ‘naar school’. In april wordt hij vier jaar en mag hij gelukkig al beginnen (bij sommige scholen op Curaçao moet je wachten tot het nieuwe schooljaar om te starten) en misschien dat hij in de weken daarvoor al af en toe een dagje gaat snuffelen. Nog een mijlpaal!

Met de jongens zijn we twee keer naar het Children’s Museum geweest: een superleuk interactief ‘museum’ waar kinderen echt van alles kunnen doen. Mocht je een keer naar Curaçao gaan (met kinderen), dan is dit echt een aanrader! De jongens kunnen dingen bouwen, er is een supermarkt, een donkere ruimte met allemaal lichtjes en nog veel meer. We hebben ook een bezoek gebracht aan landhuis Bloemhof waar een grote lichtjesshow was georganiseerd. Kortom: een maand met heel veel leuke dingen en activiteiten.

Ik kan trouwens oprecht zeggen dat ik inmiddels ben geacclimatiseerd. Zo erg dat ik het regelmatig koud heb aan het eind van de middag en in de avond. Dat betekent overigens niet dat het hier ook koud is (misschien zo’n 25 graden), maar Mike kijkt me dan verhit en vragend aan als ik een lange broek en een vestje aan doe of kippenvel heb. Meestal komt het door de wind aan het eind van de dag waardoor het wat frisser kan aanvoelen (althans voor mij dan).

Dat merken we vooral goed op de plantage, daar koelt het echt flink af, wat toch wel een voordeel is. De afgelopen weken regende het minder, dus we zijn nog steeds druk bezig om watersystemen aan te leggen. We hebben een nieuw stuk op het terrein uitgekozen om te planten en daar hebben we inmiddels yuca (cassave) geplant en ons eerste zelfgemaakte drip-systeem neergelegd. Verder gaan we komkommer, tomaat, paprika en kousenband planten. Die zijn we nu eerst aan het stekken, maar dat groeit enorm hard.

Uitdaging is nog steeds de zon en de harde wind, dus we proberen met schaduwdoeken zowel de wind als de zon zoveel mogelijk onschadelijk te maken. Ook hebben we ongewenst bezoek gehad van een kudde geiten. En als geiten iets goed kunnen, is het slopen. SLOPEN. Dat hebben ze dus uiteraard ook gedaan. Alle tomatenplanten zijn kapot en vijf bananenbomen zijn tot net boven de wortel opgegeten. Huilen dus! Gelukkig is de natuur ook mooi, want een paar dagen later groeiden uit de stronken alweer nieuwe boompjes en de geiten zijn daarna niet meer op bezoek geweest, maar het is waarschijnlijk een kwestie van tijd voor ze weer eens terugkomen.

Een hek om het hele terrein bouwen, is op dit moment niet mogelijk, dus we denken eraan om alleen de stukken af te zetten waar we aan het planten zijn en hopen dat de geiten er niet bij kunnen. Of we adopteren een zwerfhond en laten die het terrein bewaken en de dieren wegjagen als ze toch komen.

Vooral het slopen van die tomatenplanten was ontzettend jammer, want ondanks dat we slechts vijf planten hadden, gaven die ontzettend veel tomaten. Zoveel zelfs, dat we een deel van onze oogst konden verkopen én daardoor ons eerste geld hebben verdiend met de boerderij. Joehoe, mijlpaal!

Helaas is het huis nog steeds in dezelfde staat als een paar weken geleden, met een halve muur tussen de containers. We hopen dat komende week de muur wordt afgemaakt en daarna komt het dak er nog op. Ik ga nu met zekerheid zeggen dat het huis dit jaar nog klaar is, hoewel je dat hier natuurlijk nooit zeker weet.

Aan de slag in 2023
We hebben ook weer bananenbomen opgehaald bij mensen thuis én twee limoenboompjes gekocht bij een tuincentrum. Omdat er de afgelopen maanden zoveel onkruid en gras is gegroeid, hebben we ook twee keer een bosmaaier gehuurd om alles kort te maaien. Flinke klus, maar ook erg leuk om te doen! Het terrein zag er meteen anders uit. Klaar om weer aan de slag te gaan.

Het eerste half jaar zit er dus op en het gaat met heel hard vallen en snel weer opstaan. Met genieten van de kleine dingen, alle tijd die we samen kunnen doorbrengen en de vrijheid die we ervaren. Het is een enorm avontuur, een enorme klus, maar we voelen aan alles dat het de juiste keuze is geweest en dat het dit jaar alleen maar mooier kan worden. Fijn nieuwjaar, bon aña!

🎔

---