Zaadjes, stekjes en plantjes

Aangezien we nog niet op de plantage wonen, is het lastig om al écht te beginnen met het planten van groente en fruit. Of toch niet?

Vorige week zondag zijn Mike en ik begonnen om alvast wat zaadjes te planten. We hebben plastic bekers gekocht (onze bakken om in te zaaien, zitten nog in de container), aarde gehaald van de plantage in Band’abou en deze gezeefd zodat de aarde zo fijn mogelijk is. Elk bekertje kreeg wat aarde, wat water en uiteraard een zaadje. We hebben een deel van onze zaden-collectie al meegenomen en het andere deel zit nog in de container (die overigens al bijna op het eiland is).

Dus we hebben nu bekers met komkommer, tomaat, paprika, sla, verschillende kruiden, aardbeien, granaatappel en nog wat andere vruchten gemaakt. Oma Meredith heeft wat ruimte gemaakt in haar tuin zodat alles in de schaduw kan staan en daarna was het wachten tot de zaadjes gingen kiemen. En wow, na nog geen week zijn de planten al zó hard gegroeid: het is gewoon genieten om daar elke dag naar te kijken. Vooral de kousenband, komkommer en tomaat gaan als een speer.

Ook Finley vindt het erg leuk om elke dag even te kijken hoe het met de plantjes gaat. “Mama, papa: bin wak!” riep hij vandaag (dat betekent “kom kijken” in het Papiaments) en wij waren vooral ontzettend blij dat hij meer Papiaments gaat praten. Daarnaast is het ook superleuk dat hij zo leert hoe de groenten groeien die wij veel eten en het is leuk om te zien dat hij veel soorten groenten al kent (nu ook nog zelf eten, haha).

Na zes dagen in de plastic bakjes waren vooral de kousenband en komkommer al zo hard gegroeid dat we iets anders moesten bedenken: grotere bakken. Oma Meredith heeft de afgelopen maanden/jaren heel veel grote flessen voor ons gespaard. Die hebben we opengesneden en daarin hebben we de stekjes nu verpot. Maar aangezien de tuin van Meredith vol staat met aquariums en bakken met vissen, hebben we iets anders bedacht.

Goede aarde
Op een klein stukje grond naast het huis hebben we wat pallets op de grond geplaatst en daarboven een aantal draden gespannen. De grote potten staan op de pallets (zodat water uit de bakken kan lekken) en de plantjes worden gesteund door een stokje en een stukje touw zodat ze goed omhoog kunnen groeien. Als laatste hebben we nog een doek ervoor gehangen zodat ze niet te veel in de wind staan. Heel benieuwd hoeveel sneller ze nu zullen groeien…

Het is in ieder geval heel positief om te zien dat de aarde van de plantage goede grond is (wij dachten eerst dat het te kleiachtig zou zijn) en dat sommige soorten hier zo snel groeien. Stiekem wachten we nu of de aardbeienplantjes ook gaan lukken. Die vrucht kun je hier namelijk niet echt kopen (of het is gigantisch duur), dus als dat zou lukken, hebben we ook iets unieks om te kunnen verkopen. Zo ver is het nog niet, nu eerst maar genieten van die kleine, mooie plantjes die er al wél zijn.

🎔

---