We zijn inmiddels meer dan een week op Curaçao (missen jullie ons al?), maar het voelt soms alsof we er pas een dag zijn en soms lijkt het alsof we hier al jaren wonen. Wat hebben we tot nu toe gedaan?
De dag na de ‘tropische storm die uiteindelijk geen storm werd‘ was het op het eiland weer alsof er nooit regen was geweest: warm dus. In de kamer waarin wij slapen met z’n vieren hangt een airco, maar die is een paar weken geleden kapot gegaan. Aangezien wij in de containers ook geen airco’s willen gebruiken (die verbruiken ontzettend veel stroom), vonden Mike en ik dat we maar gewoon moeten wennen aan slapen en leven met warmte en ventilators.
Typisch geval van leuk bedacht in Nederland, maar werkt toch niet helemaal in het echt wel warme Curaçao. En zeker als Meredith (de moeder van Mike) het heet vindt, dan weet je zeker: het is warm deze dagen. Natuurlijk moeten we ook gewoon wennen aan de temperatuur en dat kan echt nog wel een paar weken duren.
Jeuk
De muggen weten ons ook te vinden. Vooral Finley valt in de smaak en hoe goed ik hem ook probeer in te smeren: hij zit onder de muggenbulten. Daardoor wordt hij ’s nachts af en toe huilend wakker van de jeuk en smeer ik hem snel in met crème die ik heb gekocht (al in Nederland) om de pijn te verzachten. Vervolgens werd Mike ziek en lag hij zeker anderhalve dag met koorts op bed. Ook ik voelde me niet helemaal fit, maar dat was vooral omdat ik het ontzettend warm had en daardoor hoofdpijn kreeg.
Ondertussen moeten we allemaal wennen, maar als je moe bent, hoofdpijn hebt én het warm is, zijn twee kleine kinderen die ineens aan de andere kant van de wereld wonen, natuurlijk het perfecte medicijn.
Niet dus. Volgens mij heb ik de afgelopen dagen nog nooit zoveel gemopperd op Finley en Febian, terwijl ik ook echt wel weet dat ze hun best doen en voor hen alles gek en vreemd en nieuw is. En dat zij het óók warm hebben en moe zijn. Gelukkig was hun jetlag na drie nachten al verdwenen, maar echt goed slapen is moeilijk door de warmte. We hebben wel een ventilator, maar daardoor wordt het ook warm in de kamer.
Ziek
En eigenlijk moeten alle ramen en deuren dicht ’s nachts vanwege de muggen. Dus we hebben zo snel mogelijk met muggengaas en hordeuren alles beplakt zodat er toch wat frisse lucht in de kamer komt, maar echt goed werkte het niet. Toen Mike zich weer beter voelde, werd Febian ziek en daarna Finley en inmiddels is ook Meredith ziek. Ik heb na die eerste dagen met hoofdpijn eigenlijk geen klachten meer gehad, dus hopelijk heb ik geluk!
Wat hebben we dan allemaal voor leuks gedaan afgelopen week? Stiekem toch al best veel. We zijn een ochtend naar het terrein gereden om te kijken hoe het erbij ligt en hoeveel we moeten schoonmaken. Dat wordt een flinke klus en ook een klus waarbij we iemand moeten inhuren met een bulldozer. Verder hebben Mike en ik gekeken naar ramen en deuren voor in de container (ook veel te veel geld) en zijn we langs een aantal winkels gegaan om te kijken waar we nu het beste boodschappen (in bulk) kunnen doen.
Daarnaast zijn we bezig om de gekochte auto op de naam van Mike te zetten (dat is een soort 10-stappenplan en typisch Curaçao, ik zal hier later meer over schrijven), is de container toch al onderweg en komt-ie daardoor veel eerder aan dan wij hadden gepland (er was een vertraging waardoor de container eerder weg kon), dus ben ik vooral in afwachting van de goedkeuring van mijn papieren door de immigratiedienst.
Eindelijk zwemmen
Afgelopen zondag ben ik wel eindelijk met Finley (en Meredith) naar het strand geweest en hebben we even heerlijk gezwommen in zee. Finley vond het geweldig en ik vond het ook heerlijk om op het strand te zijn. Daar word ik ontzettend gelukkig van. De jongens moeten nog steeds erg wennen en ze vinden het ook best moeilijk als we weggaan om dingen te regelen en zij thuis moeten blijven bij Meredith of op de crèche (de moeder van Mike heeft een opvang aan huis: ideaal!).
Toch vinden ze het ook heerlijk om de hele dag buiten rond te scharrelen en te spelen en ’s avonds lees ik lekker samen boekjes (net als in Nederland). We eten ’s middags meestal warm (dat vind ik zo fijn) en na 6 dagen warme nachten waren Mike en ik het zat en hebben we toch een airco gekocht. Aangezien we nog nooit zoveel irritaties naar elkaar hadden als de afgelopen week, leek dit ons de beste optie om in leven te blijven.
Zoals jullie lezen, is het dus niet allemaal leuk, gezellig en relaxed, maar we maken er het beste van. Ik had me ook voorgenomen om niet alleen maar over alle ‘hoogtepunten’ te schrijven, maar ook een realistisch beeld te laten zien van ons nieuwe leven op Curaçao. Nu we eindelijk wat zijn afgekoeld (op alle mogelijke manieren) is het tijd om het terrein schoon te maken. Op zoek naar een bulldozer!
Familie Kook op Curaçao 